ΠΟΛΥΚΥΣΤΙΚΕΣ ΩΟΘΗΚΕΣ

ΓΥΝΑΙΚΟΛΟΓΙΑ

Πολυκυστικές Ωοθήκες

Το Σύνδρομο Πολυκυστικών Ωοθηκών (ΣΠΩ) είναι μια από τις πιο συνηθισμένες ενδοκρινικές διαταραχές στη γυναίκα. Είναι μια πολύπλοκη, ετερογενής διαταραχή με ασαφή αίτια, αλλά υπάρχουν ισχυρές αποδείξεις ότι σε μεγάλο βαθμό έχει γενετικό υπόβαθρο.

Το ΣΠΩ προκαλεί συμπτώματα περίπου στο 5 με 10% των γυναικών αναπαραγωγικής ηλικίας (12-45 ετών). Θεωρείται ότι αποτελεί μια από τις βασικές αιτίες υπογονιμότητας στη γυναίκα, και το συχνότερο ενδοκρινολογικό πρόβλημα στις ηλικίες αυτές.

Τα κύρια χαρακτηριστικά του συνδρόμου είναι: 1) η έλλειψη ωορρηξίας (ή καλύτερα ωοθυλακιορρηξίας), που έχει σαν αποτέλεσμα διαταραχές της περιόδου, αμηνόρροια (παντελής έλλειψη εμμήνου ρύσεως) και υπογονιμότητα λόγω απουσίας ωαρίων,  2) αυξημένη ποσότητα ανδρογόνων (ανδρικών ορμονών), που έχουν σαν αποτέλεσμα την εμφάνιση ακμής και υπερτρίχωσης και  3) αντίσταση στην ινσουλίνη, που συχνά συνοδεύεται από παχυσαρκία, σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2 και υψηλά επίπεδα χοληστερόλης.

Η ανεύρεση ωοθηκών με πολυκυστική μορφολογία στον υπέρηχο είναι συνηθισμένη, αλλά δεν αποτελεί απόλυτη προϋπόθεση για την διάγνωση του συνδρόμου. Τα συμπτώματα και η βαρύτητα με την οποία εκδηλώνονται, ποικίλουν ανάμεσα στις γυναίκες με το σύνδρομο. 

Διάγνωση

Η διάγνωση βασίζεται στα λεγόμενα κριτήρια του Rotterdam”. Η γυναίκα με ΣΠΩ πρέπει να πληροί δύο από τα τρία κριτήρια:

  Ολιγομηνόρροια και/ή αμηνόρροια
  Αυξημένα ανδρογόνα
 Πολυκυστική μορφολογία των ωοθηκών στον υπέρηχο

Για την διάγνωση του συνδρόμου, η λήψη ενός λεπτομερούς ιστορικού αποκαλύπτει τις διαταραχές της περιόδου και η κλινική εξέταση την ύπαρξη παχυσαρκίας, υπερτρίχωσης και ενδεχομένως διαταραχή στην ανάπτυξη των μαστών στην εφηβεία.
Το γυναικολογικό υπερηχογράφημα αποκαλύπτει την ύπαρξη πολλαπλών μικρών κυστιδίων (ωοθυλακίων) στην περιφέρεια της ωοθήκης που φτάνουν σε ενδιάμεσο στάδιο ωρίμανσης (μέχρι 5-7 χιλιοστά) και όχι σε στάδιο πλήρους ωρίμανσης (πάνω από 16 χιλιοστά), που είναι προϋπόθεση ωορρηξίας. Σύμφωνα με τα κριτήρια του Rotterdam, πρέπει να ανευρίσκονται τουλάχιστον 12 τέτοια ωοθυλάκια για να τεθεί η διάγνωση. Τα ωοθυλάκια αυτά προσανατολίζονται στην περιφέρεια της ωοθήκης, και δίνουν την εντύπωση «περιδεραίου από πέρλες». Ο όγκος της ωοθήκης υπολογίζεται αυξημένος, λόγω της παρουσίας αυτών των πολλαπλών ωοθυλακίων.
Εργαστηριακά βρίσκονται 
αυξημένα τα ανδρογόνα στο αίμα, όπως η τεστοστερόνη, η ανδροστενδιόνη και η θειική δεϋδροεπιανδροστερόνη. Επίσης ο λόγος LH/FSH είναι αυξημένος σε γυναίκες με ΣΠΩ. Επίσης πρέπει να γίνεται έλεγχος του σακχάρου αίματος και των λιπιδίων, τα οποία είναι συνήθως αυξημένα.

Αντιμετώπιση

Η αντιμετώπιση του ΣΠΩ στοχεύει:

  Στην μείωση της αντίστασης στην ινσουλίνη (διατροφή, αντιδιαβητικά δισκία)
  Στην αποκατάσταση της γονιμότητας (φάρμακα που προκαλούν ωοθυλακιορρηξία)
  Στη θεραπεία της υπερτρίχωσης και της ακμής (αντισυλληπτικά, αντιανδρογόνα)
  Στην αποκατάσταση του ρυθμού της εμμήνου ρύσεως (αντισυλληπτικά)

Σε κάθε ένα από τα πεδία της αντιμετώπισης υπάρχουν αμφιλεγόμενες προσεγγίσεις, και δεν έχει αποδειχθεί ακόμα ποιά είναι η ιδανική θεραπεία.

Share:

Facebook 0
Twitter
LinkedIn 0
StumbleUpon 0
Email
Print

Συχνές Ερωτήσεις

Γόνιμες Μέρες

Γυναικολογικές Επεμβάσεις